கூட்டுறவு மின்சாரம் – இந்திய அளவில் பயன்படுத்தப்படும் குஜராத் மாடல்

ஒரு நாட்டின் உண்மையான வளர்ச்சி என்பது, அதிகாரமும் வளங்களும் ஒரு சில மையங்களில் குவிந்திருக்காமல், அது அடித்தட்டு மக்களுக்கும் பரவலாக்கப்படுவதில் (Decentralization) தான் அடங்கியுள்ளது. மின்சாரம் என்ற அடிப்படைத் தேவையை அரசாங்கமோ அல்லது பெருநிறுவனங்களோ மட்டுமே உற்பத்தி செய்து விநியோகிக்கும் காலம் மெல்ல மலையேறிக் கொண்டிருக்கிறது. ஐரோப்பிய நாடுகளில் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்ட ‘மக்கள் எரிசக்தி சமூகங்கள்’ (Citizen Energy Communities) என்ற மாடல், இன்று இந்தியாவிலும் ஒரு மாபெரும் மக்கள் இயக்கமாக உருவெடுக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இந்தியாவின் ‘பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா’ (PM Surya Ghar Muft Bijli Yojana) போன்ற திட்டங்கள், சாதாரண மக்களை மின்சார நுகர்வோர்கள் என்ற நிலையிலிருந்து, மின் உற்பத்தியாளர்களாக (Prosumers) மாற்றும் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முன்னெடுப்பாகும். ஒரு நிலைத்தன்மை மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் நிபுணராக, இந்தத் திட்டத்தின் ஆழமான பரிமாணங்கள், தொழில்நுட்பக் கூறுகள் மற்றும் சமூகப் பொருளாதாரத் தாக்கங்களை இங்கே விரிவாக அலசுவோம்.

பரவலாக்கப்பட்ட மின் உற்பத்தி (Decentralization) என்றால் என்ன?

பாரம்பரிய மின் கட்டமைப்பு என்பது மிகவும் மையப்படுத்தப்பட்டது (Centralized). எங்கோ பல நூறு கிலோமீட்டர்களுக்கு அப்பால் உள்ள ஒரு அனல்மின் நிலையத்திலோ (Thermal Power Plant) அல்லது நீர்மின் நிலையத்திலோ மின்சாரம் உற்பத்தியாகும். அங்கிருந்து உயர் மின்னழுத்தக் கோபுரங்கள், துணை மின் நிலையங்கள் (Substations), மின்மாற்றிகள் (Transformers) எனப் பல நிலைகளைத் தாண்டி நமது வீட்டை வந்தடையும்.

இந்த மையப்படுத்தப்பட்ட முறையின் சிக்கல்கள்:

• பரிமாற்ற இழப்பு (Transmission & Distribution Losses): மின்சாரம் நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர்கள் பயணிக்கும்போது, கணிசமான அளவு மின்சாரம் வழியிலேயே வீணாகிறது. இந்தியாவில் இந்த இழப்பு சுமார் 15% முதல் 20% வரை உள்ளது.

• சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு: அனல்மின் நிலையங்கள் நிலக்கரியை எரிப்பதால் வெளியாகும் கரியமில வாயு (CO2) புவி வெப்பமடைதலுக்கு முக்கியக் காரணமாகும்.

• அதிகரிக்கும் செலவு: நிலக்கரி இறக்குமதி, மின் கட்டமைப்பைப் பராமரிக்கும் செலவு என அனைத்தும் சேர்ந்து நுகர்வோரின் மின்கட்டணத்தை உயர்த்துகின்றன.

பரவலாக்கப்பட்ட முறையில், மின்சாரம் தேவைப்படும் இடத்திலேயே (Point of Consumption) உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. உங்கள் வீட்டின் மேற்கூரையில் விழும் சூரிய ஒளியை, சோலார் தகடுகள் (Solar Panels) மின்சாரமாக மாற்றுகின்றன. அந்த மின்சாரம் உங்கள் வீட்டிலேயே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனால் பரிமாற்ற இழப்பு ‘பூஜ்ஜியம்’ (Zero) ஆகிறது.

பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா: ஒரு விரிவான பார்வை

இந்திய அரசாங்கம் 2024-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அறிமுகப்படுத்திய ‘பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா’ (PM Surya Ghar Muft Bijli Yojana) ஒரு சாதாரண மானியத் திட்டம் அல்ல; இது இந்தியாவின் எரிசக்தி வரைபடத்தையே மாற்றியமைக்கும் ஒரு தொலைநோக்குத் திட்டமாகும். சுமார் ரூ. 75,021 கோடி மதிப்பீட்டில் தொடங்கப்பட்ட இத்திட்டம், நாட்டின் 1 கோடி வீடுகளுக்கு மேற்கூரை சூரிய ஒளி அமைப்புகளை நிறுவுவதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது.

திட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

• இலவச மின்சாரம்: இத்திட்டத்தின் மூலம் ஒரு குடும்பத்திற்கு மாதம் 300 யூனிட்டுகள் வரை இலவச மின்சாரம் கிடைக்கும்.

• வருமானம் ஈட்டும் வாய்ப்பு: தங்கள் தேவைக்குப் போக மீதமுள்ள மின்சாரத்தை மாநில மின் பகிர்மான நிறுவனங்களுக்கு (DISCOMs) விற்பதன் மூலம் குடும்பங்கள் ஆண்டுக்கு ரூ. 15,000 முதல் ரூ. 18,000 வரை கூடுதல் வருமானம் ஈட்ட முடியும்.

• மானியம் (Subsidy Structure): இந்த அமைப்பை நிறுவுவதற்கான செலவில் பெரும் பகுதியை மத்திய அரசே மானியமாக வழங்குகிறது.

  • 1 kW திறன் கொண்ட அமைப்புக்கு: ரூ. 30,000

  • 2 kW திறன் கொண்ட அமைப்புக்கு: ரூ. 60,000

  • 3 kW மற்றும் அதற்கும் மேலான திறன் கொண்ட அமைப்புக்கு: அதிகபட்சமாக ரூ. 78,000 மானியம் வழங்கப்படுகிறது.

நெட் மீட்டரிங் (Net Metering): இது எப்படிச் செயல்படுகிறது?

மேற்கூரை சூரிய ஒளித் திட்டத்தின் இதயமாக விளங்குவது ‘நெட் மீட்டரிங்’ தொழில்நுட்பமாகும். பலருக்கும், “இரவில் சூரியன் இருக்காதே, அப்போது வீட்டிற்கு எப்படி மின்சாரம் வரும்?” என்ற சந்தேகம் இருக்கும். இதற்கான மிக எளிய மற்றும் புத்திசாலித்தனமான தீர்வுதான் நெட் மீட்டரிங்.

செயல்படும் விதம்:

1. 1. பகலில் உற்பத்தி: பகல் நேரத்தில் உங்கள் வீட்டின் மேற்கூரையில் உள்ள சோலார் தகடுகள் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. அந்த மின்சாரம் உங்கள் வீட்டின் பிரிட்ஜ், டிவி, மின்விசிறி போன்றவற்றை இயக்கப் பயன்படும்.

   2. கிரிட்டுக்கு ஏற்றுமதி: பகலில் வீட்டில் ஆட்கள் இல்லாதபோதோ அல்லது உங்கள் பயன்பாட்டை விட அதிக மின்சாரம் உற்பத்தியாகும்போதோ, அந்த உபரி மின்சாரம் நேரடியாக மாநில மின்வாரியத்தின் கிரிட்டுக்கு (Grid) அனுப்பப்படும்.

   3. இரவில் இறக்குமதி: இரவில் சோலார் தகடுகள் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யாது. அப்போது நீங்கள் வழக்கம்போல மின்வாரியத்தின் கிரிட்டிலிருந்து மின்சாரத்தைப் பெற்றுக்கொள்வீர்கள்.

   4. கணக்கீடு (The Net Concept): மாத இறுதியில், ‘நெட் மீட்டர்’ (Bi-directional meter) எனப்படும் இருவழிக் கருவி, நீங்கள் மின்வாரியத்திற்கு எவ்வளவு மின்சாரம் வழங்கியுள்ளீர்கள், எவ்வளவு வாங்கியுள்ளீர்கள் என்பதைக் கணக்கிடும்.

      • நீங்கள் 200 யூனிட் கொடுத்து, 150 யூனிட் எடுத்திருந்தால், மீதமுள்ள 50 யூனிட்டிற்கான பணம் உங்கள் வங்கிக் கணக்கில் வரவு வைக்கப்படும்.

      • நீங்கள் 150 யூனிட் கொடுத்து, 200 யூனிட் எடுத்திருந்தால், மீதமுள்ள 50 யூனிட்டிற்கு மட்டும் நீங்கள் கட்டணம் செலுத்தினால் போதுமானது.

இந்தத் திட்டம் ஏன் ஒரு ‘மக்கள் இயக்கமாக’ (Mass Movement) மாற வேண்டும்?

ஐரோப்பாவில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் வெற்றி பெற்றதற்குக் காரணம், அது அரசாங்கத்தின் திட்டமாக மட்டும் இல்லாமல், மக்களின் சொந்தப் பொறுப்பாக மாறியதுதான். இந்தியாவிலும் இந்த மனமாற்றம் மிக அவசியமானது.

இந்தியாவில் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தின் மாதாந்திரச் செலவில் மின்கட்டணம் ஒரு கணிசமான பகுதியை ஆக்கிரமிக்கிறது. கோடைக் காலங்களில் ஏசி, பிரிட்ஜ் பயன்பாடு அதிகரிக்கும்போது கட்டணம் பல ஆயிரங்களைத் தொடுகிறது. வீட்டின் மேற்கூரையில் ஒரு முறை 3 kW சோலார் அமைப்பை நிறுவிவிட்டால், அடுத்த 25 ஆண்டுகளுக்கு மின்கட்டணம் என்ற கவலையே இருக்காது. இது ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் கிடைக்கும் மிகப்பெரிய பொருளாதார விடுதலையாகும்.

இந்தியாவில் உள்ள பல மாநில மின் விநியோக நிறுவனங்கள் பல லட்சம் கோடி ரூபாய் நஷ்டத்தில் இயங்கி வருகின்றன. விவசாயிகளுக்கும், குடிசை வீடுகளுக்கும் இலவச மின்சாரம் வழங்க அவர்கள் அதிக விலை கொடுத்து வெளிச்சந்தையில் மின்சாரத்தை வாங்க வேண்டியுள்ளது. மக்கள் தங்களுக்குத் தேவையான மின்சாரத்தைத் தாங்களே உற்பத்தி செய்யும்போது, மின்வாரியங்களின் சுமை பெருமளவு குறையும். அவர்கள் அந்த நிதியை மின் கட்டமைப்பை மேம்படுத்தப் பயன்படுத்தலாம்.

1 கோடி வீடுகளுக்கு சோலார் தகடுகளை நிறுவ வேண்டும் என்றால், நாடு முழுவதும் லட்சக்கணக்கான தகுதிவாய்ந்த தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள், பொறியாளர்கள் மற்றும் விற்பனையாளர்கள் தேவைப்படுவார்கள். உற்பத்தி, நிறுவுதல் (Installation) மற்றும் பராமரிப்பு (Maintenance) ஆகிய துறைகளில் மாபெரும் ‘பசுமை வேலைவாய்ப்புகள்’ உருவாகும்.

ஒரு 3 kW சோலார் அமைப்பு, தன் வாழ்நாளில் சுமார் 100 டன் கரியமில வாயு (CO2) வெளியேற்றத்தைத் தடுக்கிறது. இது பல நூறு மரங்களை நடுவதற்குக் சமம். பருவநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதில், ஒவ்வொரு குடிமகனும் தன் பங்களிப்பைச் செய்ய இது ஒரு நேரடி வாய்ப்பாகும்.

நடைமுறைச் சவால்களும் அவற்றைக் கையாளும் முறைகளும்

எந்தவொரு பெரிய திட்டத்திலும் சில ஆரம்பக்கட்டத் தடைகள் இருப்பது இயல்புதான். இந்த மேற்கூரை சூரிய ஒளித் திட்டத்திலும் சில சவால்கள் உள்ளன:

மக்கள் இயக்கமாக முன்னெடுப்பதற்கான அடுத்த கட்ட நகர்வுகள்

ஐரோப்பாவின் ‘Citizen Energy Communities’ மாடலை முழுமையாக இந்தியாவில் சாத்தியப்படுத்த, நாம் சில புரட்சிகரமான அடிகளை எடுத்து வைக்க வேண்டும்:

1. உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் சீரிய பங்கு (Role of Local Bodies): ஒவ்வொரு கிராம பஞ்சாயத்தும், நகராட்சியும் ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை நிர்ணயித்து, தங்கள் பகுதியில் உள்ள வீடுகளைச் சோலார் மேற்கூரைக்கு மாற்றுவதை ஊக்கப்படுத்த வேண்டும். அதிக சோலார் வீடுகளைக் கொண்ட வார்டுகளுக்குச் சிறப்பு நிதி ஒதுக்கீடு போன்ற ஊக்கத்தொகைகளை அறிவிக்கலாம்.

2. பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் விழிப்புணர்வு: மாணவர்களிடம் இது குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதன் மூலம், அவர்கள் தங்கள் பெற்றோர்களிடம் இதை எடுத்துச் செல்வார்கள். கல்வி நிறுவனங்களின் மேற்கூரைகளிலேயே இதை நிறுவி செயல்முறை விளக்கங்களை அளிக்கலாம்.

3. எளிமைப்படுத்தப்பட்ட கடன் உதவிகள்: வங்கிகள் இதை ஒரு வீட்டுக்கடனைப் (Home Loan) போல மிக எளிதாக, குறைந்த ஆவணங்களுடன் வழங்க முன்வர வேண்டும்.

4. பொது இடங்களின் பயன்பாடு: ஊரில் உள்ள சமுதாயக் கூடங்கள், கோவில்கள், அரசு அலுவலகங்கள் போன்ற பொதுக் கட்டடங்களின் மேற்கூரைகளை மக்கள் கூட்டுறவு முறையில் பயன்படுத்தி, அதிலிருந்து வரும் மின்சார லாபத்தை ஊர் நலனுக்குப் பயன்படுத்தலாம்.

“மின்சாரம் என்பது அரசாங்கம் தருவது; அதை நாம் விலைகொடுத்து வாங்குவது” என்ற பழைய மனநிலையை நாம் மாற்றியாக வேண்டும். இயற்கை நமக்குத் தாராளமாக வாரி வழங்கியுள்ள சூரிய ஒளியை அறிவியலின் துணையோடு அறுவடை செய்யும் காலம் இது.

‘பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா’ ஒரு ஆரம்பம் மட்டுமே. ஒவ்வொரு இந்தியக் குடிமகனும் இந்தத் திட்டத்தைப் பயன்படுத்தி, தன் வீட்டை ஒரு தூய எரிசக்தி மையமாக (Energy Hub) மாற்ற வேண்டும். ஒரு காலத்தில் உணவுக்காகப் பிற நாடுகளை நம்பியிருந்த நாம், ‘பசுமைப்புரட்சி’ மூலம் எப்படித் தற்சார்பு அடைந்தோமோ, அதேபோல இன்று ‘எரிசக்திப் புரட்சி’ மூலம் நாம் உலகிற்கே வழிகாட்டும் நாடாக உருவெடுக்க முடியும். உங்கள் வீட்டு மேற்கூரை வெறுமனே வெயிலைக் காயும் இடமாக இல்லாமல், நாட்டின் எதிர்காலத்தை ஒளிரச் செய்யும் இடமாக மாறட்டும்!

ஐரோப்பாவின் பிள்ளையார் சுழி

ஐரோப்பாவின் அனைத்து நாடுகளும் முழுமையாக 100% புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை (போக்குவரத்து, தொழில்துறை, வெப்பமூட்டுதல் உள்ளிட்ட ஒட்டுமொத்த ஆற்றல் தேவையிலும்) இன்னும் அடையவில்லை. இருப்பினும், நார்வே, அல்பேனியா, டென்மார்க் போன்ற நாடுகள் தங்களின் மின்சாரத் தேவையில் (Electricity generation) 90% முதல் 99% வரை புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை அடைந்து மாபெரும் சாதனை படைத்துள்ளன. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் (EU) ஒட்டுமொத்தமாக 2024-ஆம் ஆண்டில் தனது மின் உற்பத்தியில் 42% முதல் 50% வரை தூய ஆற்றல் மூலம் பெற்றுள்ளது. இந்த மாற்றம் உலக நாடுகளுக்கு, குறிப்பாக இந்தியாவிற்கு ஒரு மிகச்சிறந்த பாடமாகும்.

ஐரோப்பாவின் ஆற்றல் புரட்சி: பின்னணியும் தொடக்கமும்

ஐரோப்பாவின் இந்த மாற்றம் ஒரே இரவில் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. இதன் வேர்கள் பல தசாப்தங்களுக்கு முந்தைய நெருக்கடிகளில் உள்ளன.

1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடி: 1973-ல் ஏற்பட்ட உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடி (Oil Crisis), ஐரோப்பிய நாடுகளை விழிப்படையச் செய்தது. குறிப்பாக டென்மார்க் போன்ற நாடுகள், வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் எண்ணெயை மட்டுமே நம்பியிருப்பது தங்களின் பொருளாதாரத்திற்கும் தேசப் பாதுகாப்பிற்கும் ஆபத்து என்பதை உணர்ந்தன.

1990கள் மற்றும் 2000களில் பருவநிலை மாற்ற விழிப்புணர்வு கியோட்டோ நெறிமுறை (Kyoto Protocol) மற்றும் பாரிஸ் ஒப்பந்தம் (Paris Agreement)  போன்றவற்றின் மூலம் புவி வெப்பமடைதலைத் தடுப்பதற்கான உலகளாவிய முன்னெடுப்புகளில் ஐரோப்பா தன்னை ஒரு தலைவனாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டது.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், குறிப்பாக உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு, ரஷ்யாவின் இயற்கை எரிவாயுவை (Natural Gas) நம்பியிருந்த ஜெர்மனி உள்ளிட்ட நாடுகள், ஆற்றல் சுதந்திரத்தின் (Energy Independence) அவசியத்தை முழுமையாக உணர்ந்தன. இது அவர்களின் ‘பசுமை ஆற்றல்’ (Green Energy) மாற்றத்தை அசுர வேகத்தில் முடுக்கிவிட்டுள்ளது.

சில குறிப்பிட்ட நாடுகள் எவ்வாறு இந்த இலக்கை நெருங்கியுள்ளன என்பதைப் பார்ப்போம்:

அ) டென்மார்க் (Denmark): காற்றாலைகளின் தேசம்

டென்மார்க் இன்று ஐரோப்பாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மாற்றத்தில் முன்னணியில் உள்ளது. 2024-ஆம் ஆண்டு தரவுகளின்படி, டென்மார்க் தனது மின்சாரத் தேவையில் சுமார் 88%-ஐ புதுப்பிக்கத்தக்க வளங்கள் மூலமே பெறுகிறது. கடல்சார் காற்றாலைகள் (Offshore Wind): உலகின் முதல் கடல்சார் காற்றாலைப் பண்ணையை அமைத்த பெருமை டென்மார்க்கையே சாரும். ஆழமற்ற கடல்பகுதிகளில் அதிநவீன காற்றாலைகளை நிறுவி மாபெரும் மின் உற்பத்தியைச் சாத்தியப்படுத்தியுள்ளனர். 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் 100% புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரம் மற்றும் 2050-க்குள் முழுமையான கார்பன் சமநிலை (Carbon Neutrality) என்பதே இவர்களின் இலக்கு.

ஆ) நார்வே (Norway) & அல்பேனியா (Albania): நீர்மின்சாரத்தின் வல்லமை

இந்த இரண்டு நாடுகளும் தங்கள் நாட்டின் புவியியல் அமைப்பைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, தங்களின் மின்சார உற்பத்தியில் 99%-ஐ புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலம் பெறுகின்றன. நார்வே தனது மின்சாரத்தில் சுமார் 89%-ஐ நீர்மின்சாரம் (Hydropower) மூலமும், மீதமுள்ளதைக் காற்றாலைகள் மூலமும் பெறுகிறது.

அல்பேனியாவும் தனது மின்சாரத்தை 99% நீர்மின் நிலையங்கள் மூலமாகவே உற்பத்தி செய்து ஐரோப்பாவில் ஒரு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறது.

இ) ஜெர்மனி (Germany): சூரியன் மற்றும் காற்றின் ஒருங்கிணைப்பு

மிகப்பெரிய தொழில்மயமான நாடான ஜெர்மனி, தனது மின் உற்பத்தியில் 60%-ஐ புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலம் பெறுகிறது. “எனர்ஜிவெண்டே” (Energiewende) எனப்படும் இவர்களின் ஆற்றல் மாற்றக் கொள்கை உலகப் புகழ் பெற்றது. காற்றும் சூரிய ஒளியும் எப்போதும் சீராக இருக்காது. சில நேரங்களில் தேவைக்கு அதிகமாகவே மின்சாரம் உற்பத்தியாகிவிடும். இதனால் ஜெர்மனியில் 2024-ல் மட்டும் சுமார் 450 மணிநேரங்களுக்கு மின்சாரத்தின் விலை ‘எதிர்மறையாக’ (Negative pricing – அதாவது மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்குப் பணம் கிடைக்கும் நிலை) மாறியுள்ளது. இது ஆற்றல் சேமிப்புத் தொழில்நுட்பங்களின் (Energy Storage) அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

ஐரோப்பாவின் இந்த மாபெரும் வெற்றிக்கு வெறும் தொழில்நுட்பம் மட்டுமே காரணமல்ல; அவர்களின் திட்டமிடலும் கொள்கைகளுமே முக்கியக் காரணம்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ‘REPowerEU’ போன்ற திட்டங்கள் மூலம் 2030-க்குள் 42.5% ஒட்டுமொத்த புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் என்ற கறாரான சட்டங்களும் இலக்குகளும் (Binding Targets) நிர்ணயித்துள்ளது. ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்களின் மின் கட்டமைப்புகளை (Power Grids) ஒன்றோடொன்று இணைத்துள்ளன. கட்டமைப்பு ஒருங்கிணைப்பு (Grid Interconnection) மூலம் டென்மார்க்கில் காற்று அதிகமாக வீசும்போது உற்பத்தியாகும் கூடுதல் மின்சாரம் ஜெர்மனிக்கு விற்கப்படும்; ஜெர்மனியில் இருட்டடிக்குமானால் நார்வேயின் நீர்மின்சாரம் அங்கே பாயும்.

ஐரோப்பாவில் சுமார் 20 லட்சம் மக்கள், 10,000-க்கும் மேற்பட்ட உள்ளூர் எரிசக்தி கூட்டுறவுச் சங்கங்களில் இணைந்து, மக்களின் நேரடிப் பங்கேற்பு (Citizen Energy Communities) மூலம் தங்கள் ஊருக்குத் தேவையான சூரிய ஒளி மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்தைத் தாங்களே உற்பத்தி செய்து கொள்கின்றனர். மின்சாரத் தேவையையும் உற்பத்தியையும் நிகழ்நேரத்தில் (Real-time) சமநிலைப்படுத்தும் ஸ்மார்ட் கிரிட் தொழில்நுட்பம் (Smart Grids) என்ற அதிநவீன AI மற்றும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களை அவர்கள் பெருமளவில் பயன்படுத்துகின்றனர்.  விவசாய நிலங்கள் மற்றும் பல்லுயிர் பெருக்கப் பகுதிகளைப் பாதிக்காதவாறு, நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டமிடல் (Low-Conflict Land Use) மூலம் தரிசு நிலங்கள் மற்றும் கடற்பகுதிகளில் காற்றாலை மற்றும் சூரிய ஒளித் தகடுகளை நிறுவும் தெளிவான திட்டமிடல் அவர்களிடம் உள்ளது.

இந்தியாவின் தற்போதைய நிலையும் சவால்களும்

இந்தியா, உலகின் மிக வேகமாக வளரும் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாகும். நமது ஆற்றல் தேவையும் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. இந்தியாவும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறையில் மிகப்பெரிய இலக்குகளைக் கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவின் இலக்குகள் (பஞ்சாமிர்தம் – Panchamrit):

1. 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் 500 GW அளவிலான புதைபடிவமற்ற (Non-fossil) ஆற்றல் திறனை அடைவது.
2. 2030-க்குள் நாட்டின் மின்சாரத் தேவையில் 50%-ஐ புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலம் பெறுவது.
3. 2070-க்குள் முழுமையான ‘நெட் ஜீரோ’ (Net Zero) உமிழ்வை அடைவது.

இன்றும் இந்தியாவின் மின்சார உற்பத்தியில் சுமார் 70% நிலக்கரியையே (Coal) நம்பியுள்ளது. கட்டமைப்பு வசதியின்மை: உற்பத்தியாகும் சூரிய ஒளி மின்சாரத்தைச் சேமித்து வைப்பதற்கான பேட்டரி கட்டமைப்புகளும் (Battery Storage), மின் பகிர்மான வலைப்பின்னல்களும் (Grid flexibility) இன்னும் முழுமையாக வளர்ச்சியடையவில்லை. பெரிய அளவிலான சூரிய ஒளிப் பூங்காக்களை அமைக்க நிலம் கையகப்படுத்துவது இந்தியாவில் மிகப்பெரிய சவாலாக உள்ளது.

ஐரோப்பாவின் வெற்றியிலிருந்து இந்தியா நேரடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய உத்திகள் இங்கே:

ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்களுக்குள் மின்சாரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வது போல, இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களும் தங்கள் மின் உற்பத்தியைச் சிறப்பாகப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வகையில் ‘One Sun, One World, One Grid’ மற்றும் தேசியக் கட்டமைப்பை (National Grid) இன்னும் வலுப்படுத்த வேண்டும். ராஜஸ்தானின் சூரிய ஒளியும், தமிழ்நாட்டின் காற்றாலை மின்சாரமும் நாடு முழுவதும் தடையின்றிப் பகிரப்பட வேண்டும்.

டென்மார்க் மற்றும் இங்கிலாந்து நாடுகளைப் போல, இந்தியா தனது 7,500 கி.மீ நீளமான கடற்கரையை முழுமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாகத் தமிழ்நாடு மற்றும் குஜராத் கடலோரப் பகுதிகளில் அதிநவீன ‘மிதக்கும் காற்றாலைகளை’ (Floating Offshore Wind) அதிக அளவில் நிறுவுவதற்கான கொள்கைகளைத் துரிதப்படுத்த வேண்டும்.

சூரிய ஒளியோ காற்றோ இல்லாத நேரங்களில் மின்சாரம் வழங்க, ஜெர்மனியைப் போல இந்தியாவும் பெரிய அளவிலான பேட்டரி சேமிப்புத் திட்டங்களிலும் (BESS), நீரேற்று மின்தேக்கத் திட்டங்களிலும் (Pumped Hydro Storage) அதிக முதலீடு செய்ய வேண்டும்.

ஐரோப்பாவின் ‘Citizen Energy Communities’ மாடலை இந்தியாவில் பரவலாக்க வேண்டும். சமீபத்தில் தொடங்கப்பட்ட ‘பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா’ (PM Surya Ghar Muft Bijli Yojana) போன்ற திட்டங்கள் மூலம் ஒவ்வொரு வீட்டின் மேற்கூரையையும் மின் உற்பத்தி நிலையமாக மாற்றுவதை மக்கள் இயக்கமாக முன்னெடுக்க வேண்டும்.

விவசாய நிலங்களைப் பாதிக்காமல், பயிர்களுக்கு மேலேயே சூரிய ஒளித் தகடுகளை அமைக்கும் ‘அக்ரிவோல்டாயிக்ஸ்’ (Agrivoltaics) தொழில்நுட்பத்தை இந்தியா பரவலாகச் செயல்படுத்த வேண்டும். இது விவசாயிகளுக்குக் கூடுதல் வருமானத்தையும், நாட்டிற்கு மின்சாரத்தையும் ஒரே நேரத்தில் வழங்கும்.

ஐரோப்பியச் சுற்றுச்சூழல் முகமை (EEA) சுட்டிக்காட்டுவது போல, காலாவதியான சூரிய ஒளித் தகடுகள் மற்றும் காற்றாலை இறக்கைகள் எதிர்காலத்தில் மிகப்பெரிய குப்பையாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. எனவே, தொடக்கத்திலேயே இந்த உதிரிபாகங்களை மறுசுழற்சி (Recycling) செய்வதற்கான ‘சுழற்சிப் பொருளாதார’க் கொள்கைகளை இந்தியா இப்போதே வகுக்க வேண்டும்.

எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவுக்காகப் பிற நாடுகளைச் சார்ந்திருந்த ஐரோப்பா, இன்று இயற்கை வளங்களான காற்றையும் சூரியனையும் நம்பித் தற்சார்பை நோக்கி மிக வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த மாற்றம் எளிதானதல்ல; பல அரசியல், பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்பத் தடைகளைத் தாண்டியே அவர்கள் இதைச் சாதித்து வருகின்றனர்.

இந்தியாவுக்குத் தேவையான மனிதவளம், தொழில்நுட்பத் திறன் மற்றும் இயற்கை வளங்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. ஐரோப்பாவின் தொழில்நுட்ப வெற்றிகளை உள்வாங்கிக்கொண்டு, தவறுகளிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு, அதனை இந்தியாவின் தனித்துவமான புவியியல் மற்றும் சமூகச் சூழலுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைத்தால், 2070-க்குள் அல்ல, அதற்கு முன்னதாகவே கூட இந்தியா ஒரு முழுமையான ‘பசுமை ஆற்றல் வல்லரசாக’ (Green Energy Superpower) உருவெடுக்க முடியும்.

இன்று ஐரோப்பிய மக்கள் ‘எரிசக்தி தற்சார்பு’ என்ற ஒற்றைப் புள்ளியில் ஒன்றிணைகிறார்கள். நுகர்வோர்களாக (Consumers) மட்டுமே இருந்த சாமானிய மக்கள், இன்று உற்பத்தியாளர்களாகவும் (Producers) மாறி, ‘உற்புகர்வோர்களாக’ (Prosumers) உருவெடுத்துள்ளனர். இந்த மாற்றம் எப்படிச் சாத்தியமானது, இதன் பின்னணியில் உள்ள தொழில்நுட்பம் என்ன, இந்தியா இதிலிருந்து என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம் என்பதை விரிவாக அலசுவோம்.

மக்கள் எரிசக்தி சமூகங்கள் (Citizen Energy Communities) என்றால் என்ன?

பாரம்பரிய மின் உற்பத்தி முறையில், நிலக்கரி அல்லது அணுமின் நிலையங்கள் எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும். அங்கிருந்து பல நூறு கிலோமீட்டர்கள் கடந்து மின்சாரம் வீடுகளுக்கு வரும். இதில் ஏற்படும் மின் இழப்பும் (Transmission loss), சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பும் அதிகம்.

ஆனால் ‘மக்கள் எரிசக்தி கூட்டுறவு சமூகங்கள்‘ (Citizen Energy Communities – CEC) இந்த மாடலைத் தலைகீழாக மாற்றுகின்றன. ஒரு கிராமம் அல்லது நகரத்தில் வசிக்கும் மக்கள் ஒன்றாக இணைந்து ஒரு கூட்டுறவுச் சங்கத்தை (Cooperative Society) உருவாக்குகிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் தங்களால் முடிந்த நிதியை முதலீடு செய்கிறார்கள். அந்த நிதியைக் கொண்டு தங்கள் ஊரின் தரிசு நிலங்களிலோ, பெரிய கட்டடங்களின் மேற்கூரைகளிலோ, அல்லது ஊருக்கு வெளியிலோ அதிநவீன காற்றாலைகளையும் (Wind Turbines), சூரிய ஒளித் தகடுகளையும் (Solar Panels) நிறுவுகிறார்கள்.

REScoop.eu (European Federation of Citizen Energy Communities) போன்ற கூட்டமைப்புகளின் தரவுகளின்படி, இன்று ஐரோப்பா முழுவதும் 2,500-க்கும் மேற்பட்ட பதிவு செய்யப்பட்ட மாபெரும் எரிசக்தி கூட்டுறவு அமைப்புகளும், 10,000-க்கும் மேற்பட்ட உள்ளூர் சிறு அமைப்புகளும் செயல்படுகின்றன. இது வெறும் மின்சாரம் தயாரிக்கும் திட்டம் அல்ல; இது உள்ளூர் பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்தும் ஒரு ஜனநாயக முன்னெடுப்பாகும்.

இந்த கூட்டுறவு மாடல் எப்படி வேலை செய்கிறது?

நிதி திரட்டல் (Crowdfunding): பல மில்லியன் யூரோக்கள் செலவாகும் ஒரு காற்றாலையை ஒரு தனி நபரால் வாங்க முடியாது. ஆனால் 1000 பேர் தலா ஆயிரம் யூரோக்கள் முதலீடு செய்யும்போது அது சாத்தியமாகிறது.

பகிர்ந்தளித்தல்: உற்பத்தியாகும் மின்சாரம் முதலில் அந்த ஊர் மக்களின் தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படும். இதனால் அவர்களுக்கு மின்சாரக் கட்டணம் பெருமளவு குறையும் அல்லது முற்றிலும் இலவசமாக மாறும்.

விற்பனையும் லாபமும்: தேவைக்கு அதிகமாக உற்பத்தியாகும் மின்சாரம், தேசிய மின் கட்டமைப்பிற்கு (National Grid) விற்கப்படும். அதிலிருந்து கிடைக்கும் லாபம், முதலீடு செய்த மக்களுக்குப் பங்குத்தொகையாக (Dividend) பிரித்தளிக்கப்படும் அல்லது அந்த ஊரின் பள்ளிக்கூடம், மருத்துவமனை போன்ற பொதுக் கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும்.

இந்தத் திட்டம் காகிதத்தில் மட்டுமல்ல, நடைமுறையிலும் மாபெரும் வெற்றியைப் பெற்றுள்ளது என்பதற்குச் சில வரலாற்றுச் சான்றுகள் உள்ளன.

அ) ஜெர்மனியின் ஃபெல்ட்ஹைம் (Feldheim): 100% தற்சார்பு கிராமம்

ஜெர்மனியின் பிராண்டன்பர்க் (Brandenburg) மாகாணத்தில் உள்ள ஃபெல்ட்ஹைம், வெறும் 150 மக்கள் மட்டுமே வசிக்கும் ஒரு சிறிய கிராமம். ஆனால் இன்று உலகமே திரும்பிப் பார்க்கும் ஒரு மாடலாக இது மாறியுள்ளது. 2010-ஆம் ஆண்டிலேயே இந்த கிராமம் முழுமையான எரிசக்தித் தற்சார்பை அடைந்துவிட்டது.

இங்குள்ள மக்கள் விவசாய நிலங்களில் பெரிய காற்றாலைப் பண்ணையையும் (Wind Farm), விவசாயக் கழிவுகளிலிருந்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் பயோகாஸ் (Biogas) நிலையத்தையும் அமைத்தனர். சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால், உள்ளூர் மின் விநியோக நிறுவனம் இவர்களுடைய மின்சாரத்தைக் கொண்டுசெல்லத் தங்கள் மின்பாதையைப் (Grid) பயன்படுத்த அனுமதிக்க மறுத்துவிட்டது. உடனடியாக அந்த கிராம மக்கள் தலா 3000 யூரோக்கள் தங்கள் சொந்தப் பணத்தைப் போட்டு, கிராமத்திற்கான ஒரு பிரத்யேகமான ‘ஸ்மார்ட் கிரிட்’ (Smart Grid) அமைப்பையே புதிதாக உருவாக்கினார்கள்.

இன்று அங்கு 55 பெரிய காற்றாலைகள் உள்ளன. அவை உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தில் வெறும் 1% மட்டுமே அந்த கிராமத்திற்குப் போதுமானது. மீதமுள்ள மின்சாரத்தை விற்று மிகப்பெரிய லாபத்தை ஈட்டுகின்றனர். ஒரு காலத்தில் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தில் தவித்த அந்த கிராமத்தில், இன்று ‘ஜீரோ’ வேலையின்மை (Zero Unemployment) என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.

ஆ) டென்மார்க்கின் மிடில்குரூண்டன் (Middelgrunden)

கோபன்ஹேகன் நகரின் கடலோரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த கடல்சார் காற்றாலைப் பண்ணை, உலகளாவிய கூட்டுறவு மாடலின் முன்னோடியாகும். இதில் உள்ள 50% பங்குகளை 10,000-க்கும் மேற்பட்ட சாமானிய குடிமக்களே வைத்துள்ளனர்.

மக்களின் இந்த ஆர்வத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் நவீன தொழில்நுட்பங்களின் பங்கு அளப்பரியது:

நேரடி மின் வணிகம் (Peer-to-Peer P2P Energy Trading): பிளாக்செயின் (Blockchain) மற்றும் ஸ்மார்ட் ஒப்பந்தங்கள் (Smart Contracts) மூலமாக, ஒரு வீட்டில் உற்பத்தியாகும் கூடுதல் சூரிய ஒளி மின்சாரத்தை, நேராகப் பக்கத்து வீட்டில் உள்ளவருக்கு எந்த இடைத்தரகரும் இன்றி விற்க முடியும்.

மைக்ரோகிரிட் (Microgrids): மையப்படுத்தப்பட்ட மின் கட்டமைப்பைச் சார்ந்திருக்காமல், ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி தனக்கான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து, சேமித்து, விநியோகிக்கும் தனித்தனி வலைப்பின்னல்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

பேட்டரி சேமிப்பு அமைப்புகள் (Battery Energy Storage Systems – BESS): காற்றோ, வெயிலோ இல்லாத நேரங்களில் பயன்படுத்த, கிராமங்கள் தங்களுக்குச் சொந்தமான பெரிய லித்தியம்-அயன் பேட்டரி சேமிப்பு மையங்களை உருவாக்கியுள்ளன.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சட்ட ஆதரவு (EU RED II Directive)

ஐரோப்பாவின் இந்த வெற்றிக்கு மிக முக்கியக் காரணம் அவர்களின் சட்டங்கள்தான். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ‘புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் வழிகாட்டுதல்’ (Renewable Energy Directive – RED II), “குடிமக்கள் தங்கள் சொந்த மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யவும், சேமிக்கவும், விற்கவும் முழு உரிமை கொண்டுள்ளனர்” எனச் சட்டபூர்வமாக அங்கீகரித்துள்ளது. எந்தவொரு பெரிய மின் விநியோக நிறுவனமும் சாமானிய மக்களின் இந்த உரிமைக்குத் தடையாக இருக்க முடியாது என்பதை இந்தச் சட்டம் உறுதி செய்கிறது.

இந்தியா போன்ற 140 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட, பெருமளவு விவசாயத்தை நம்பியுள்ள நாட்டிற்கு இந்த மாடல் ஒரு வரப்பிரசாதமாகும்.

இந்தியாவின் தற்போதைய சவால்கள்:

டிஸ்காம் (DISCOM) கடன்கள்: மாநில மின் விநியோக நிறுவனங்கள் விவசாயிகளுக்கு இலவச அல்லது மானிய விலை மின்சாரம் வழங்குவதால் பெரும் கடன் சுமையில் தவிக்கின்றன.

நிலத்தடி நீர் அதலபாதாளத்திற்குச் செல்வது: இலவச மின்சாரம் கிடைப்பதால், விவசாயிகள் விவசாயத்திற்குத் தேவையில்லாத நேரங்களிலும் மோட்டார்களை ஓடவிட்டு நிலத்தடி நீரை வீணாக்குவது தொடர்கிறது.

நிலக்கரி எரிப்பு: இந்தியாவின் கிராமப்புற மின் தேவையின் பெரும்பகுதி இன்னும் நிலக்கரியை எரித்தே கிடைக்கிறது.

இந்தச் சவால்களை ஒட்டுமொத்தமாகத் தீர்க்கும் மந்திரக்கோல்தான் ‘எரிசக்தி கூட்டுறவுகள்’.

 குஜராத்தின் ‘துண்டி’ மாடல் (Dhundi Solar Cooperative) – இந்தியாவிற்கான நம்பிக்கை வெளிச்சம்

ஐரோப்பாவைப் போலவே இந்தியாவிலும் இத்தகைய புரட்சி சாத்தியம் என்பதற்கு குஜராத் மாநிலம், கேதா மாவட்டத்தில் உள்ள ‘துண்டி’ (Dhundi) கிராமம் ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணமாகும். இதுவே உலகின் முதல் ‘சூரிய ஒளி பம்ப் பாசனக் கூட்டுறவு நிறுவனம்’ (Solar Pump Irrigators Cooperative Enterprise – SPICE) ஆகும்.

சர்வதேச நீர் மேலாண்மை நிறுவனம் (IWMI) வழிகாட்டுதலோடு, துண்டி கிராமத்தைச் சேர்ந்த 6 விவசாயிகள் ஒன்றிணைந்து இந்த அமைப்பை 2016-ல் உருவாக்கினர். அவர்கள் தங்கள் டீசல் மற்றும் மின்சார பம்புகளை அகற்றிவிட்டு, வயல்களுக்குப் பக்கத்திலேயே சூரிய ஒளித் தகடுகளை அமைத்து சோலார் பம்புகளுக்கு மாறினர். பாசனத்திற்குப் போக மீதமுள்ள நேரத்தில் உற்பத்தியாகும் கூடுதல் மின்சாரத்தை, உள்ளூர் மின்வாரியத்திற்கு (MGVCL) ஒரு கிலோவாட்டிற்கு (kWh) ரூ. 4.63 என்ற விலையில் விற்றனர். நிலத்தடி நீரைச் சேமிப்பதற்காக, கூடுதல் ஊக்கத்தொகையும் இவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது.

2016-ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பு வரை, துண்டி கிராமத்தின் விவசாயிகளின் நிலைமை இந்தியாவின் மற்ற கிராமங்களைப் போலவே மிகவும் சவாலானதாகவே இருந்தது. அங்குள்ள நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைந்துகொண்டே சென்றது. மின்சாரக் கட்டமைப்புகள் முழுமையாக இல்லாததால், பெரும்பாலான விவசாயிகள் பாசனத்திற்காக அதிக செலவு பிடிக்கும் டீசல் பம்புகளையே (Diesel Pumps) நம்பியிருந்தனர். ஒரு நாளுக்கு டீசல் வாங்கவே பல நூறு ரூபாய்களைச் செலவிட வேண்டியிருந்தது. இதனால் அவர்கள் விளைவித்த பயிர்களில் கிடைத்த லாபம் முழுவதையும் டீசல் செலவே விழுங்கியது.

இந்தச் சூழலில்தான் ‘சர்வதேச நீர் மேலாண்மை நிறுவனம்’ (International Water Management Institute – IWMI) இந்தக் கிராமத்தில் ஒரு புதிய ஆய்வை மேற்கொண்டது. விவசாயிகளுக்குச் சோலார் பம்புகளை (Solar Pumps) வழங்குவது டீசல் செலவைக் குறைக்கும் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், சோலார் பம்புகளை இலவசமாகவோ அல்லது மானியத்திலோ வழங்கினால், விவசாயிகள் சூரிய ஒளி இருக்கும் பகல் நேரமெல்லாம் மோட்டாரை ஓடவிட்டு, தேவையில்லாமல் நிலத்தடி நீரை மேலும் அதிக அளவில் உறிஞ்சுவார்கள் என்ற ஆபத்தும் அதில் ஒளிந்திருந்தது.

இந்த ஆபத்தைத் தடுக்க IWMI ஒரு புத்திசாலித்தனமான தீர்வைக் கண்டறிந்தது. விவசாயிகள் தங்கள் தேவைக்குப் போக மீதமுள்ள சூரிய ஒளி மின்சாரத்தை, மாநில மின்வாரியத்திற்கு (DISCOM) விற்றுப் பணம் சம்பாதிக்கும் ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்கினால் என்ன என்ற சிந்தனையே ‘துண்டி சூரிய ஒளி பாசனக் கூட்டுறவு நிறுவனத்தின்’ (SPICE) தோற்றத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது. ஆரம்பத்தில் 6 விவசாயிகள் ஒன்றிணைந்து, ‘துண்டி சௌர உர்ஜா உத்பாதக் சஹகாரி மண்டலி’ என்ற கூட்டுறவுச் சங்கத்தை உருவாக்கினர்.

செயல்படும் விதம்: மின்சாரம் ஒரு ‘பணப்பயிர்’ (Electricity as a Cash Crop)

இந்த மாடலின் அடிப்படைத் தத்துவம் மிகவும் எளிமையானது, ஆனால் சக்தி வாய்ந்தது. ஆறு விவசாயிகளின் நிலங்களிலும் மொத்தம் 56.4 kW திறன் கொண்ட சூரிய ஒளித் தகடுகள் (Solar Panels) மற்றும் பம்புகள் நிறுவப்பட்டன. இந்த அமைப்புகள் அனைத்தும் உள்ளூர் மின் விநியோக நிறுவனமான ‘மத்திய குஜராத் விஜ் கம்பெனி லிமிடெட்’ (MGVCL) அமைப்பின் கிரிட்டோடு (Grid) இணைக்கப்பட்டன. இருவழியாக மின்சாரத்தை அளவிடும் ‘நெட் மீட்டர்கள்’ (Net Meters) பொருத்தப்பட்டன.

விவசாயிகள் தங்கள் வயலுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்ச வேண்டிய நேரங்களில் சோலார் பம்பைப் பயன்படுத்திக்கொள்வார்கள். பாசனம் முடிந்தவுடன், சோலார் பேனல்களை கிரிட்டுடன் இணைத்துவிடுவார்கள். பகலில் மீதமுள்ள நேரங்களில் உற்பத்தியாகும் மின்சாரம் நேரடியாக மாநில மின்வாரியக் கம்பிக்குச் செல்லும். தாங்கள் வழங்கும் ஒவ்வொரு யூனிட் (kWh) மின்சாரத்திற்கும் மின்வாரியம் விவசாயிகளுக்கு ரூ. 4.63 வழங்கும் என 25 ஆண்டுகளுக்கான ‘மின் கொள்முதல் ஒப்பந்தம்’ (Power Purchase Agreement – PPA) கையெழுத்தானது. இதோடு, நிலத்தடி நீரைச் சேமித்து மின்சாரத்தை வழங்குவதை ஊக்குவிப்பதற்காக, IWMI நிறுவனம் கூடுதலாக ரூ. 1.25 ஊக்கத்தொகையாக (Green Energy Bonus) வழங்கியது.

இதனால் விவசாயிகளின் மனநிலையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது. நிலத்தடி நீரைத் தேவையில்லாமல் இறைத்தால் மின்சாரம் வீணாகும், மாறாக மோட்டாரை நிறுத்திவிட்டு அந்த மின்சாரத்தை கிரிட்டிற்கு அனுப்பினால் பணம் கிடைக்கும் என்பதை உணர்ந்தனர். இது மின்சாரத்தை ஒரு ‘பணப்பயிராக’ (Cash Crop) மாற்றியது.

இந்தக் கூட்டுறவு மாடல் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் அளப்பரியவை:

1. விவசாயிகளுக்குத் தாங்கள் விளைவிக்கும் நெல், கோதுமை போன்ற பயிர்களிலிருந்து ஒரு வருமானம் கிடைத்தது. மறுபுறம், சூரிய ஒளியிலிருந்து மின்சாரத்தை அறுவடை செய்து விற்றதன் மூலம் ஒவ்வொரு மாதமும் நிலையான, உறுதியான மாற்று வருமானமும் கிடைத்தது. கோடைக்காலங்களில் வறட்சியால் பயிர் கருகினாலும், சுட்டெரிக்கும் சூரியன் அவர்களுக்கு மின்சாரம் மூலம் பணத்தைக் கொடுத்தது.

2. மின்சாரத்தை விற்க வேண்டும் என்ற ஆசையால், விவசாயிகள் தங்களுக்குத் தேவையான நீரைத் துல்லியமாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். சொட்டுநீர்ப் பாசன முறைகளுக்கு மாறினர். இதனால் நிலத்தடி நீர்மட்டம் பாதுகாக்கப்பட்டது. மேலும், டீசல் பயன்பாடு முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டதால், விவசாயிகளின் பெரும் செலவு மிச்சமானதுடன், கிராமத்தின் காற்று மாசும் குறைந்தது.

3. விவசாயிகளுக்குப் பல நூறு கிலோமீட்டர்களிலிருந்து மின்சாரத்தைக் கொண்டு வரும்போது ஏற்படும் பரிமாற்ற இழப்புகள் (Transmission losses) தவிர்க்கப்பட்டன. மின்சாரம் உற்பத்தியாகும் கிராமத்திலேயே மற்ற வீடுகளுக்கு அது விநியோகிக்கப்பட்டதால், மின் கட்டமைப்பின் திறன் மேம்பட்டது.

2016-ல் வெறும் 6 விவசாயிகளுடன், 56.4 kW திறனில் தொடங்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு, குறுகிய காலத்திலேயே பெரும் வெற்றியைப் பதிவு செய்தது. முதல் சில ஆண்டுகளிலேயே இந்தக் கூட்டுறவு அமைப்பு பல லட்சம் ரூபாய் மதிப்பிலான மின்சாரத்தை MGVCL-க்கு விற்பனை செய்தது. டீசல் வாங்குவதற்காகக் கடன் சுமையில் தவித்த விவசாயிகள், தங்கள் வங்கிக் கணக்கில் நேரடியாக மின்சாரம் விற்ற பணம் வந்து விழுவதைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தனர்.

இந்த வெற்றியைக் கண்ட அண்டை விவசாயிகளும் இந்தக் கூட்டுறவில் இணையத் தொடங்கினர். இது வெறும் ஒரு கிராமத்தின் வெற்றியோடு நிற்கவில்லை. சாமானிய விவசாயிகளால் ஒரு கூட்டுறவு அமைப்பை உருவாக்கி, பெருநிறுவனங்களைப் போல அரசிடம் மின்சாரத்தை விற்க முடியும் என்ற ஜனநாயக உரிமையை இந்த மாடல் நிலைநாட்டியது.

துண்டி கிராமம் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவிற்கும் ஒரு மிகப்பெரிய கொள்கைப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுத்துள்ளது.

1. துண்டியின் மாபெரும் வெற்றியை நேரில் கண்ட குஜராத் மாநில அரசு, இதே மாடலை மாநிலம் முழுவதும் விரிவுபடுத்த முடிவெடுத்து, 2018-ஆம் ஆண்டில் ‘சூரியசக்தி கிசான் யோஜனா’ (Suryashakti Kisan Yojana – SKY) என்ற மாபெரும் திட்டத்தை அறிவித்தது. இதன் மூலம் மாநிலத்தின் ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகள் சோலார் பம்புகளை நிறுவி, உபரி மின்சாரத்தை கிரிட்டிற்கு விற்க வழிவகை செய்யப்பட்டது.

2. இந்திய மத்திய அரசு 2019-ல் அறிமுகப்படுத்திய ‘பிஎம்-குசும்’ (PM-KUSUM – Pradhan Mantri Kisan Urja Suraksha evam Utthaan Mahabhiyan) திட்டத்தின் அடித்தளமே இந்தத் துண்டி மாடல்தான். குறிப்பாக குசும் திட்டத்தின் ‘கூறு-C’ (Component C) என்பது, ஏற்கனவே உள்ள விவசாய மின் மோட்டார்களைச் சூரிய ஒளிக்கு மாற்றி, உபரி மின்சாரத்தைக் கிரிட்டிற்கு விற்கும் வழிமுறையை இந்தியா முழுவதும் செயல்படுத்துவதாகும்.

3. தனித்தனி விவசாயிகளாகச் சென்று மின்வாரியத்திடம் ஒப்பந்தம் போடுவது கடினம். ஆனால், ஒரு ‘கூட்டுறவுச் சங்கமாக’ (Cooperative Model) ஒன்றிணையும்போது, அதற்கான நிர்வாகச் செலவுகள் குறைகின்றன; பேரம் பேசும் திறன் (Bargaining power) அதிகரிக்கிறது. ‘அமுல்’ (Amul) நிறுவனம் பால் உற்பத்தியில் எப்படி ஒரு கூட்டுறவுப் புரட்சியைச் செய்ததோ, அதேபோன்ற ஒரு புரட்சியை மின் உற்பத்தியிலும் செய்ய முடியும் என்பதைத் துண்டி நிரூபித்துள்ளது.

துண்டி சூரிய ஒளி பாசனக் கூட்டுறவு நிறுவனம் என்பது ஒரு தொழில்நுட்பத் திட்டம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூக-பொருளாதாரப் புரட்சி. நுகர்வோர்களாகவும் (Consumers), அரசாங்கத்தின் மானியங்களை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவர்களாகவும் மட்டுமே இருந்த விவசாயிகளை, ஆற்றல் உற்பத்தியாளர்களாகவும் (Energy Producers), நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்குப் பங்களிப்பவர்களாகவும் மாற்றிய பெருமை இந்த மாடலையே சாரும். நீர், உணவு, மற்றும் ஆற்றல் (Water-Energy-Food Nexus) ஆகிய மூன்றையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு மிகச்சிறந்த தார்மீகத் தீர்வாக இது காலத்திற்கும் நிலைத்து நிற்கும்.

இந்தியாவின் எதிர்காலப் பயணம்: தடைகளும் தீர்வுகளும்

இந்தியாவில் ‘பிஎம் சூர்ய கர் முஃப்த் பிஜிலி யோஜனா’ (PM Surya Ghar Muft Bijli Yojana) போன்ற திட்டங்கள் மூலம் வீடுகளின் மேற்கூரைகளில் சூரிய ஒளித் தகடுகள் அமைப்பது ஊக்கப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் இது தனிநபர்களுக்கானது. ஐரோப்பாவைப் போல ஒரு சமூகமாக ஒன்றிணைந்து (Community Solar) செயல்படுவதில் இந்தியாவில் சில தடைகள் உள்ளன. கூட்டுறவு மாடலில் ஆரம்பத்தில் அதிக நிதி தேவைப்படும். இந்தியாவில் இதற்கு வங்கிக் கடன்கள் பெறுவதில் இன்னும் பல நடைமுறைச் சிக்கல்கள் உள்ளன.

ஐரோப்பாவின் ‘RED II’ போன்ற வலுவான சட்டங்கள், கூட்டுறவு எரிசக்தி உற்பத்தியாளர்களுக்காக இந்தியாவில் இன்னும் முழுமையாக வரையறுக்கப்படவில்லை.

ஆனந்த் (Anand) அமுல் பால் கூட்டுறவுச் சங்கம் எப்படி இந்தியப் பால் உற்பத்தியில் ஒரு வெண்மைப் புரட்சியை ஏற்படுத்தியதோ, அதேபோல ஒவ்வொரு பஞ்சாயத்திலும் ‘எரிசக்தி கூட்டுறவுச் சங்கங்கள்’ உருவாக்கப்பட வேண்டும். கிராமப்புற தரிசு நிலங்களில் அரசு மற்றும் மக்களின் கூட்டு முதலீட்டில் மெகா சோலார் பூங்காக்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

ஆற்றல் துறை (Energy Sector) என்பது அதிகார வர்க்கத்தின் கைகளில் இருந்து சாதாரண மக்களின் கைகளுக்கு மாறும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணம் இது. ஐரோப்பாவின் 20 லட்சம் மக்கள் ஒன்றிணைந்து நிகழ்த்தியிருக்கும் இந்தச் சாதனை, ஒரு சமூகமாகப் பிணைந்து செயல்படும்போது எவ்வளவு பெரிய காரியத்தையும் சாதிக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது. சூரிய ஒளியும், காற்றும் எவர் ஒருவருக்கும் சொந்தமானதல்ல; அது ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் பொதுச் சொத்து. அந்த வளங்களை மக்கள் நேரடியாகப் பயன்படுத்தி, பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் விடுதலையை அடைய இந்தியா இப்போதே ஆக்கப்பூர்வமான அடிகளை எடுத்து வைக்க வேண்டும்.