வீடு கட்டுவது என்பது ஒரு சாதாரண நிகழ்வு அல்ல; அது பலருடைய வாழ்நாள் கனவு மற்றும் மிகப்பெரிய நிதி முதலீடு. இன்றுள்ள சூழலில், கட்டுமானச் செலவைக் குறைக்கவும், தரமான பொருட்களைத் நாமே வாங்கிப் பயன்படுத்தவும் பலரும் தேர்ந்தெடுக்கும் முறைதான் “லேபர் கான்ட்ராக்ட்” (Labour Contract). அதாவது, சிமெண்ட், கம்பி, செங்கல், மணல் போன்ற அனைத்துப் பொருட்களையும் வீட்டின் உரிமையாளர் (Client) வாங்கித் தருவார். அதை வைத்துப் பில்டிங்கைக் கட்டித் தரும் வேலைக்கான கூலியை மட்டும் ஒப்பந்ததாரர் பெற்றுக்கொள்வார்.
கேட்பதற்கு இது எளிதாகவும், சிக்கனமாகவும் தோன்றலாம். ஆனால், கள எதார்த்தம் வேறு. “மெட்டீரியல் கான்ட்ராக்ட்” முறையில், பொருள் வீணானால் அது காண்ட்ராக்டரின் நஷ்டம். ஆனால், “லேபர் கான்ட்ராக்ட்” முறையில், ஒரு மூட்டை சிமெண்ட் மழையில் நனைந்து வீணானால், அது உங்கள் நஷ்டம். எனவே, இந்த முறையில் நீங்கள் வெறும் காசு கொடுப்பவராக மட்டும் இருந்தால் போதாது; ஒரு சிறந்த மேலாளராகவும் (Manager) செயல்பட வேண்டும்.
கீழே, லேபர் கான்ட்ராக்ட் முறையில் ஏற்படும் 10 மிக முக்கியமான நடைமுறைச் சிக்கல்களையும் (Real-life Problems), அதற்கான தீர்வளையும் விரிவாகப் பார்ப்போம்.
சிக்கல் 1: சதுர அடி கணக்கீட்டில் உள்ள மர்மங்கள் (The Measurement Trap)
பெரும்பாலான பிரச்சனைகள் தொடங்குமிடம் “ஒரு சதுர அடிக்கு என்ன விலை?” (Rate per Sq.ft) என்ற கேள்வியில்தான். ஒரு காண்ட்ராக்டர் 280 ரூபாய் என்று சொல்வார், இன்னொருவர் 320 ரூபாய் என்று சொல்வார். நீங்கள் 280 ரூபாய் சொன்னவரைத் தேர்ந்தெடுப்பீர்கள். ஆனால், இங்குதான் பொறி இருக்கிறது.
பிரச்சனை: குறைந்த விலையைச் சொல்லும் காண்ட்ராக்டர், அளவீடு செய்யும் முறையில் (Measurement System) அந்தப் பணத்தை ஈடுகட்ட முயற்சிப்பார். பொதுவாக மூன்று வகையான அளவீடுகள் உள்ளன:
Plinth Area: சுவருக்கு வெளிப்பக்கம் வரை அளப்பது.
Slab Area: மேலே போடும் கான்கிரீட் கூரையின் அளவு (சஜ்ஜாக்களையும் சேர்த்து).
Carpet Area: உள்ளே நடமாடும் இடம் மட்டும்.
பல காண்ட்ராக்டர்கள் “ஸ்லாப் ஏரியா” (Slab Area) கணக்கில் தான் பணம் கேட்பார்கள். இதில் அவர்கள் செய்யும் தந்திரம் என்னவென்றால், 3 அடி பால்கனி இருந்தால், அதையும் முழு சதுர அடியாகக் கணக்கிடுவார்கள். மேலும், படிக்கட்டு (Staircase) விஷயத்தில் மிகப்பெரிய சர்ச்சை வரும். படிக்கட்டுக்கு ஒரு முறை ஸ்லாப் அளவையும், பிறகு ஒவ்வொரு படிக்கும் தனியாக ‘டிரெட் அன்ட் ரைசர்’ (Tread & Riser) கணக்கையும் போட்டு இரட்டைச் செலவு வைப்பார்கள்.
தீர்வு:
ஒப்பந்தம் போடும்போதே, எந்த முறையில் அளக்கப் போகிறோம் என்பதைத் தெளிவாக எழுதி விடுங்கள்.
ஐ.எஸ் கோட் (IS Code 1200) முறைப்படி அளப்பது சிறந்தது. ஆனால் அது புரியவில்லை என்றால், எளிய விதிமுறைகளை உருவாக்குங்கள். உதாரணமாக, “படிக்கட்டுக்குத் தனியாகக் கூலி பேசிக்கொள்ளலாம், அதை சதுர அடியில் சேர்க்கக்கூடாது” அல்லது “போர்டிகோ மற்றும் பால்கனிக்கு 50% மட்டுமே சதுர அடி கணக்கில் வரும்” என்று தெளிவாகப் பேசுங்கள்.
ஜன்னல், கதவு வரும் இடங்களில் பூச்சு வேலை (Plastering) குறைவு என்பதால், அதைக் கழிப்பார்களா அல்லது அப்படியே சேர்ப்பார்களா என்பதையும் பேசிவிடுங்கள்.
சிக்கல் 2: அட்வான்ஸ் தொகை மற்றும் வேலை நிறுத்தம் (The Advance Payment Loop)
பிரச்சனை: வேலை தொடங்கும் முன்பே ஒரு பெரிய தொகையை அட்வான்ஸாகக் கேட்பார்கள். “லேபர் செட்டில்மென்ட் செய்ய வேண்டும்,” “ஊருக்குப் பணம் அனுப்ப வேண்டும்” என்று பல காரணங்கள் சொல்வார்கள். நீங்கள் அனுதாபப்பட்டுப் பணம் கொடுத்தால், உங்கள் கட்டுப்பாடு போய்விடும். வேலை பாதியில் நிற்கும்போதோ அல்லது ஆட்கள் வராதபோதோ உங்களால் அவர்களை கேள்வி கேட்க முடியாது. கையில் அதிக பணம் புழங்கும்போது, வேலையில் வேகம் குறையும் என்பது மனித உளவியல்.
தீர்வு:
பெரிய தொகையை அட்வான்ஸாகக் கொடுக்காதீர்கள்.
வேலையை சிறு சிறு பகுதிகளாகப் பிரியுங்கள் (உதாரணமாக: அஸ்திவாரம் வரை, லிண்டல் வரை, ரூஃப் வரை). ஒவ்வொரு நிலை முடியும்போதும் பணம் என்று ஒப்பந்தம் போடுங்கள்.
முக்கியமாக, ஒவ்வொரு பில்லிலும் 5% தொகையை “பிடிப்புத் தொகை” (Retention Money) ஆக நிறுத்தி வையுங்கள். வேலை முழுமையாக முடிந்து, கடைசி ஃபினிஷிங் சரியாகும் போது இதைத் தரலாம். இது காண்ட்ராக்டரை கடைசி வரை பொறுப்புடன் வைத்திருக்கும்.
சிக்கல் 3: பொருட்கள் விரயம் மற்றும் கையாடல் (Material Wastage & Theft)
லேபர் கான்ட்ராக்ட்டில் காண்ட்ராக்டருக்குப் பொருட்களின் மீது அக்கறை இருக்காது. ஏனெனில், சிமெண்ட் குறைந்தாலும், மணல் கொட்டினாலும் அது உங்கள் பணம்.
பிரச்சனை:
சிமெண்ட்: கலவை போடும்போது கீழே சிந்துவது, பாதி மூட்டையை அப்படியே வைத்து இறுக விடுவது.
கம்பி (Steel): தேவைக்கு அதிகமாக வெட்டித் துண்டுகளை (Scrap) வீசி எறிவது.
செங்கல்: உடைத்து வீணாக்குவது. சில இடங்களில், உங்களுக்குத் தெரியாமலே பக்கத்து சைட்டுக்கு ஓரிரு மூட்டை சிமெண்ட் கடத்தப்படுவதும் நடக்கும்.
தீர்வு:
Reconciliation (கணக்கு சரிபார்த்தல்): ஒரு நாளைக்கு எவ்வளவு வேலை நடந்திருக்கிறது, அதற்குச் சராசரியாக எவ்வளவு சிமெண்ட் தேவைப்படும் என்று கணக்கிடுங்கள். (உதாரணமாக: 100 சதுர அடி செங்கல் கட்டுவேலைக்குத் தோராயமாக எவ்வளவு சிமெண்ட் ஆகும் என்று பொறியாளரிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்).
காலி சிமெண்ட் பைகளை எண்ணிப் பாருங்கள்.
சைட்டில் பொருட்கள் இறங்கும் இடத்தை (Stock yard) சிசிடிவி (CCTV) கண்காணிப்பில் வைப்பது இன்று மிக அவசியமான ஒன்று.
சிக்கல் 4: சென்ட்ரிங் பொருட்களின் தரம் (Quality of Shuttering Materials)
வீட்டின் கூரை (Roof) நேராகவும், உறுதியாகவும் இருக்க முக்கிய காரணம் சென்ட்ரிங் வேலைதான்.
பிரச்சனை: குறைந்த விலைக்கு வரும் காண்ட்ராக்டர்கள், பழைய மரக் கம்புகளையும் (சவுக்குக் கட்டை), தகரச் சீட்டுகளையும் பயன்படுத்துவார்கள். கான்கிரீட் போடும்போது அதன் எடையைத் தாங்க முடியாமல் மரக்கட்டைகள் வளையும். இதனால் கூரை மேடு பள்ளமாக இருக்கும். இதைச் சரிசெய்ய, பூச்சு வேலையின் போது (Ceiling Plastering) அதிக கனத்தில் சிமெண்ட் பூச வேண்டி வரும். இது கூடுதல் செலவு மற்றும் ஆபத்து.
தீர்வு:
ஒப்பந்தத்திலேயே “ஸ்டீல் ஷீட் மற்றும் ஸ்டீல் ப்ராப்ஸ் (Steel Props & Jacks) மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும்” என்று குறிப்பிடுங்கள். மரக்கட்டைகளைத் தவிர்க்கச் சொல்லுங்கள்.
கான்கிரீட் போடுவதற்கு முன், ‘லெவல்’ (Level) சரியாக இருக்கிறதா என்று வாட்டர் டியூப் (Water tube) வைத்துச் சோதிக்கச் சொல்லுங்கள்.
சிக்கல் 5: கான்கிரீட் கலவை மற்றும் தண்ணீர் அளவு (Water-Cement Ratio)
இது கட்டிடத்தின் ஆயுளைத் தீர்மானிக்கும் உயிர்நாடி.
பிரச்சனை: கான்கிரீட் கலவை கெட்டியாக இருந்தால், அதைத் தூக்கிப் போடுவதும், பரப்பி விடுவதும் வேலைையாட்களுக்குக் கடினம். எனவே, அவர்கள் உங்களுக்குத் தெரியாமல் அதிக தண்ணீரை ஊற்றுவார்கள். தண்ணீர் அதிகமானால் வேலை சுலபம், ஆனால் கான்கிரீட்டின் வலிமை (Strength) பாதியாகக் குறைந்துவிடும். மேலும், சிமெண்ட் கலவையில் மணலுக்குப் பதில் ஜல்லியை அதிகமாகப் போடுவதும் நடக்கும்.
தீர்வு:
கான்கிரீட் போடும் அன்று கண்டிப்பாக நீங்கள் அல்லது உங்கள் பொறியாளர் தளத்தில் இருக்க வேண்டும்.
இயந்திர கலவை (Machine Mix) பயன்படுத்தும் போது, ஒரு மூட்டை சிமெண்டிற்கு எத்தனை சட்டி மணல், எத்தனை சட்டி ஜல்லி, எவ்வளவு லிட்டர் தண்ணீர் என்பதை நீங்களே நிர்ணயம் செய்து, அதை அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்களா என்பதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்.
சிக்கல் 6: கியூரிங் என்னும் தண்ணீர் ஊற்றுதல் (Curing Responsibility)
பிரச்சனை: கட்டிடம் கட்டும்போது நடக்கும் சண்டைகளில் இது முக்கியமானது. “கியூரிங் செய்வது யார் வேலை?” காண்ட்ராக்டர் சொல்வார், “என் வேலை கட்டுவது மட்டும்தான், தண்ணீர் ஊற்றுவது உங்கள் வேலை அல்லது வாட்ச்மேன் வேலை” என்று. ஆனால், கான்கிரீட் போட்ட அடுத்த 14 முதல் 21 நாட்கள் தண்ணீர் சரியாக ஊற்றப்படாவிட்டால், நீங்கள் வாங்கிய விலையுயர்ந்த கம்பியும் சிமெண்டும் வீண்.
தீர்வு:
இதைத் தெளிவுபடுத்தாமல் வேலையைத் தொடங்காதீர்கள். பொதுவாக, லேபர் கான்ட்ராக்டில் ஒரு “கியூரிங் பாய்” (Curing Boy) நியமிக்கப்பட வேண்டும். அதற்கான சம்பளத்தை நீங்கள் கொடுப்பதா அல்லது கான்ட்ராக்டர் கொடுப்பாரா என்பதைப் பேசிவிடுங்கள்.
சிறந்தது, காண்ட்ராக்டரே அதைப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஒப்பந்தம் போடுவது. இல்லையெனில், அவர்கள் பொறுப்பேற்க மாட்டார்கள்.
சிக்கல் 7: மறைமுகச் செலவுகள் (Hidden Costs – Leads and Lifts)
பிரச்சனை: வேலை பாதியில் இருக்கும்போது, காண்ட்ராக்டர் வந்து “சார், மணல் லாரி தெரு முனையில் கொட்டிவிட்டது, அதைத் தலைச்சுமையாக இங்கே கொண்டு வரத் தனி கூலி (Lead) வேண்டும்” என்பார். அல்லது “மூன்றாவது மாடிக்குச் செங்கல் ஏற்றத் தனி கூலி (Lift) வேண்டும்” என்பார். இது பட்ஜெட்டை உடைக்கும்.
தீர்வு:
ஒப்பந்தத்தில் “All Leads and Lifts included” (அனைத்து ஏற்றுக்கூலி மற்றும் இடமாற்றுக் கூலி உட்பட) என்று குறிப்பிட வேண்டும்.
பொருள் எங்கே இறக்கப்படும், அங்கிருந்து எடுத்துச் சென்று வேலை செய்வது காண்ட்ராக்டரின் பொறுப்பு என்பதைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.
சிக்கல் 8: ஆட்கள் வராமல் இழுத்தடித்தல் (Labor Absenteeism)
பிரச்சனை: திங்கட்கிழமை ஆனால் பாதிப் பேர் வேலைக்கு வரமாட்டார்கள். அல்லது பண்டிகை நேரங்களில் (பொங்கல், தீபாவளி) ஊருக்குச் சென்றவர்கள் திரும்ப வர ஒரு மாதம் ஆகும். காண்ட்ராக்டர் ஒரே நேரத்தில் 4 வீடுகளை எடுத்துக்கொண்டு, ஆட்களை இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம் என்று பிரித்து விடுவார். இதனால் 6 மாதத்தில் முடிய வேண்டிய வேலை 1 வருடம் ஆகும்.
தீர்வு:
காலக்கெடு (Timeline): வேலையை எப்போது முடிப்பீர்கள் என்று தேதி வாரியாகக் கேட்டு, ஒப்பந்தத்தில் எழுதுங்கள்.
தாமதமாகும் ஒவ்வொரு வாரத்திற்கும் அபராதம் (Penalty) விதிக்கப்படும் என்று நிபந்தனை வையுங்கள்.
வாரத்திற்கு இத்தனை ஆட்களாவது தளத்தில் இருக்க வேண்டும் (Minimum strength) என்று கூறுங்கள்.
சிக்கல் 9: எலக்ட்ரிக்கல் மற்றும் பிளம்பிங் ஒருங்கிணைப்பு (Co-ordination Issues)
பிரச்சனை: மேஸ்திரி சுவர் கட்டி முடித்து, பூசிவிடுவார். அதன் பிறகு எலக்ட்ரீஷியன் வந்து, பைப் பதிப்பதற்காகச் சுவரை உடைப்பார் (Wall Chipping). இது சுவரின் பலத்தைக் குறைக்கும். மேலும், எலக்ட்ரீஷியன் உடைத்த இடத்தை மேஸ்திரி சரிசெய்ய (Patch work) தனியாகப் பணம் கேட்பார்.
தீர்வு:
கட்டுமானத்தின் போதே எலக்ட்ரிக்கல் பைப்புகள் மற்றும் பிளம்பிங் லைன்கள் எங்கே வர வேண்டும் என்பதைத் திட்டமிட வேண்டும்.
எலக்ட்ரீஷியனையும், மேஸ்திரியையும் ஒரே நேரத்தில் உட்கார வைத்துப் பேச வேண்டும். சுவர் கட்டும்போதே பைப்புகளை உள்ளே வைத்துக்கட்டச் சொல்லலாம் அல்லது பூச்சு வேலைக்கு முன்பே காடி (Groove) வெட்டச் சொல்ல வேண்டும்.
சிக்கல் 10: பாதுகாப்பு மற்றும் விபத்து (Safety & Liabilities)
பிரச்சனை: இது மிகவும் முக்கியமானது. கட்டுமானப் பணியின் போது ஒரு தொழிலாளிக்கு அடிபட்டாலோ, அல்லது சாரத்தில் இருந்து தவறி விழுந்தாலோ, வீட்டின் உரிமையாளராகிய நீங்கள்தான் முதன்மைப் பொறுப்பு (Principal Employer). காண்ட்ராக்டர் கழன்று கொள்ள வாய்ப்பு உண்டு. இது சட்டரீதியான சிக்கல்களை உருவாக்கும்.
தீர்வு:
வேலை செய்யும் அனைவருக்கும் காப்பீடு (Insurance) அல்லது இ.எஸ்.ஐ (ESI) இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.
ஒப்பந்தத்தில், “பணியிடத்தில் ஏற்படும் விபத்துகளுக்குக் காண்ட்ராக்டரே முழுப் பொறுப்பு” என்று சட்டப்பூர்வமாக எழுதி வாங்க வேண்டும்.
ஹெல்மெட், சேஃப்டி பெல்ட் போன்ற பாதுகாப்பு உபகரணங்களைக் கட்டாயம் அணியச் சொல்ல வேண்டும்.
வேலையைத் தொடங்கும் முன் கவனிக்க வேண்டிய இதர நுணுக்கங்கள்
1. மண் பரிசோதனை மற்றும் ஸ்ட்ரக்சுரல் டிராயிங் (Structural Drawings): மேஸ்திரியின் அனுபவத்தை மட்டும் நம்பி வீடு கட்டாதீர்கள். மண்ணின் தன்மை இடத்திற்கு இடம் மாறுபடும். ஒரு தகுதி வாய்ந்த பொறியாளரிடம் (Structural Engineer) வரைபடம் (Drawings) வாங்கி, அதில் உள்ளபடி கம்பி (Steel reinforcement) கட்டப்படுகிறதா என்பதை உறுதி செய்யுங்கள். “பக்கத்து வீட்டுல இப்படித்தான் போட்டோம், நல்லா இருக்கு” என்ற மேஸ்திரியின் வாதத்தை ஏற்காதீர்கள்.
2. கலவை விகிதம் (Mix Design): பொதுவாக M20 அல்லது M25 கிரேடு கான்கிரீட் போடுவார்கள். இதற்கான சரியான விகிதம் என்ன என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு, அதைக் கடைபிடிக்கச் சொல்லுங்கள்.
3. எக்ஸ்ட்ரா வேலைகள் (Extra Works): வீடு கட்டும்போது நாம் பிளானை மாற்றுவோம். “இங்கே ஒரு அலமாரி (Loft) எக்ஸ்ட்ரா வேணும்,” “திண்ணை கொஞ்சம் பெருசா வேணும்” என்று சொல்வோம். இதைச் சொல்லும்போதே, இதற்கு எவ்வளவு செலவாகும் என்று கேட்டுவிடுங்கள். இல்லையெனில், கடைசியில் பில் போடும்போது எக்ஸ்ட்ரா வேலைக்கு மிக அதிக விலை வைப்பார்கள்.
லேபர் கான்ட்ராக்ட் முறையில் வீடு கட்டுவது ஒரு கலை. அதற்குப் பொறுமையும், கண்டிப்பும், ஓரளவுக்குத் தொழில்நுட்ப அறிவும் தேவை.
“நம்பிக்கை” என்பது வேறு, “தொழில்முறை ஒப்பந்தம்” என்பது வேறு. வாய்வார்த்தையாகப் பேசி வேலையைத் தொடங்காதீர்கள். மேலே சொன்ன அனைத்து விஷயங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு தெளிவான “எழுத்துப்பூர்வமான ஒப்பந்தம்” (Written Agreement) போட்டுக்கொண்டு வேலையைத் தொடங்குங்கள்.
வாரத்திற்கு ஒரு முறையாவது, ஒரு தகுதி வாய்ந்த சிவில் இன்ஜினியரை (Consulting Engineer) அழைத்து வந்து, வேலை தரமாக நடக்கிறதா என்று சோதித்துக் கொள்வது (Quality Audit), பிற்காலத்தில் வரும் பெரிய செலவுகளைத் தவிர்க்க உதவும்.